Aktualności
Wyszukaj w serwisie
26-05-2020

Studium przypadku II: tDCS

Skuteczność terapii tDCS

W ostatnich latach przeprowadzono wiele badań potwierdzających skuteczność przezczaszkowej stymulacji prądowej między innymi u pacjentów z bólem ośrodkowym po udarze, migrenowym bólu głowy, zespołem bólu wielomiejscowego oraz po urazie rdzenia kręgowego. 

Ból fantomowy a tDCS

W przypadku bólu fantomowego dochodzi do zaburzeń w zakresie plastyczności ośrodkowego układu nerwowego, objawiającej się głównie przez reorganizację kory motorycznej i pierwotnej kory somatosensorycznej. U pacjentów odczuwających ból fantomowy dochodzi między innymi do wzrostu pobudliwości neronów, zmniejszenia aktywności GABA, szczególnie w obrębie kory motorycznej. Złożony charakter bólu fantomowego sprawia, że leczenie jest skomplikowane, a większość metod farmakologicznych jest nieskutecznych. W takich zaburzeniach efektywne mogą być techniki rehabilitacyjne, które pozwalają zahamować i odwrócić zaburzone procesy. Jedną z możliwości jest wykorzystanie przezczaszkowej stymulacji prądowej (tDCS), która może oddziaływać na aktywność neuronalną poprzez jej pobudzenie (stymulacja anodowa) lub hamowanie (stymulacja katodowa).


Jest to fragment artykułu pod tytułem ,,Przezczaskowa stymulacja prądowa w leczenniu bólu fantomowego - opis przypadku'' (autor: Anna Przeklasa-Muszyńska, czasopismo Ból 2014, tom 15, Nr 1, s.50-53)

W powyższym artykule przeanalizowano przypadek 58 letniej kobiety, która w wypadku komunikacyjnym doznała urazu (zmiażdżenia) podudzia lewego wymagającego amputacji. Kilka dni po zabiegu u pacjentki pojawił się ból fantomowy (uczucie miażdzenia stopy i jej skręcania). Następnym rodzajem bólu odczuwanym przez pacjentkę był stały ból kikuta, który pojawił się kilka tygodni po amputacji. Pacjentka po początkowym leczeniu zdecydowała się na terapię tDCS. 

Zachęcamy do zapoznania się z pełnym opisem przypadku dostępnym do pobrania tutaj.