Aktualności
Wyszukaj w serwisie
13-09-2019

Dziecko z zespołem Aspergera

W wielu publikacjach przedstawione są osiowe objawy charakterystyczne dla zespołu Aspergera i na ogół sprowadzają się do sfery kontaktów społecznych, komunikacji, zachowań i zainteresowań, jak również nadwrażliwości sensorycznej na różnego rodzaju bodźce. Nieprawidłowości te dotyczą wszystkich obszarów życia, choć ich nasilenie może być różne.
 
                                    

Syndrom Aspergera nie jest diagnozowany tak wcześnie jak autyzm (zazwyczaj dopiero w okresie rocznego obowiązkowego przygotowania do nauki szkolnej lub na etapie nauczania zintegrowanego) co powoduje że objawy występujące we wczesnym dzieciństwie nie dają jednorodnego obrazu i mogą być traktowane jako symptomy innego zaburzenia np.: Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD/ADD), zespołu Tourette’a, dysleksji, dyspraksji itp.
Profil osobowości dziecka z zespołem Aspergera jest bardzo zróżnicowany.
  • Część dzieci unika kontaktów z rówieśnikami, ma trudności z rozwinięciem umiejętności potrzebnych do nawiązywania i podtrzymania kontaktu, przyjaźni; tworzy powierzchowne związki z jedną lub kilkoma osobami z otoczenia, nie postrzega siebie jako członka pewnej społeczności. W miarę przechodzenia do starszych klas i szkoły średniej rosną kłopoty w zakresie kontaktów społecznych i przystosowania się do grupy rówieśniczej.

                                

     
  • Wiele dzieci nie potrafi odczytywać mowy ciała otaczających ich ludzi, zaczynać rozmowy lub jej kontynuować. Dzieci nie są zwykle w stanie rozpoznać subtelnych zmian w tonie głosu, przez co nie rozumieją żartów i biorą wszystkie komentarze na poważnie. Typowe jest używanie formalnego stylu mówienia, unikanie kontaktu wzrokowego lub wpatrywanie się w innych. Zainteresowania dotyczą zazwyczaj tylko jednego lub kilku tematów, które dogłębnie poznają.
Większość objawów zespołu Aspergera utrzymuje się nawet w okresie dorastania. Mimo iż nastolatki mogą zacząć naukę brakujących im umiejętności społecznych, komunikacja i odczytywanie zachowania innych osób może nadal stanowić problem. Dorastające dzieci z zespołem Aspergera chcą zwykle nawiązywać przyjaźnie, ale mogą czuć nieśmiałość i brak pewności siebie w kontaktach z rówieśnikami, dopasowanie się do kolegów jest dla nich frustrujące i męczące, co sprawia iż często wycofują się i izolują, a niekiedy doświadczają depresji i zaburzeń lękowych. Są zazwyczaj samotnikami.

                                 

Powyższy tekst jest fragmentem artykułu pt. Dziecko z zespołem Aspergera (ASD) – problemy i możliwości wsparcia (autorzy: Bożena Krupa,  Krystyna Lesiczka, Wiesława Telka). Artykuł ukazał się się w Zeszytach Naukowych Wyższej Szkoły Humanistyczno-Przyrodnicznej w Sandomierzu.

W artykule szeroko opisane zostały objawy, obraz kliniczny dziecka oraz formy terapii. Jedną z efektywnych form terapii jest EEG Biofeedback. To rodzaj terapii, dzięki której pacjent uczy się w sposób świadomy zmieniać wrzocec wytwarzanych fal w mózgu, tak aby mózg pracował wydajniej i szybciej. Sygnał z jednego punktu na głowie przetwarzany jest na zrozumiałą dla pacjenta formę graficzną (np. gra wideo). Dzięki takiemu sprzężeniu zwrotnemu pacjent wie, kiedy jest skoncentrowany, a kiedy przestaje się koncentrować. Podczas terapii Biofeedback pacjenci z zespołem Aspergera pracują z terapeutą przede wszystkim nad lękiem, empatią oraz ośrodkowym układem nerwowym. 

Zachęcamy do zapoznania się z całym artykułem dostępnym na stronie.