Procedury treningowe pozwalają poprawić sprawność psychiczną i fizyczną u pacjentów z dysfunkcjami poznawczymi spowodowanymi różnymi przyczynami. Cel ten został osiągnięty poprzez zaprojektowanie przyjaznych dla użytkownika specjalnych ćwiczeń zaczynając od prostych do złożonych zadań oraz dostosowanie trudności treningu do bieżących możliwości pacjenta. W ten sposób osiąga się maksymalną motywację do pracy. Kiedy pacjent prawidłowo rozwiąże zadanie, dostaje pozytywną informację zwrotną. Jeśli popełni błąd, otrzymuje pomoc i informacje dodatkowe. Jest to koncepcja zgodna z zasadami psychologii uczenia się.

• UWAGA I KONCENTRACJA (AUFM)

Ćwiczenie jest oparte na metodzie porównywania wzorów. Pacjent ma za zadanie odnaleźć na ekranie wzór rysunkowy, który dokładnie odpowiada obrazkowi przedstawionemu do różnicowania.

Przy pomocy programu ćwiczona jest pamięć bezsłowna oraz słowna (pamięć operacyjna). Pacjent ma za zadanie zapamiętać obrazki z konkretnymi przedmiotami, które można opisać słownie. Po fazie uczenia się, na ekranie przesuwają się w sposób ciągły różne wyrazy. Pacjent powinien nacisnąć klawisz OK, jeśli pojawi się nazwa przedmiotu znanego z fazy ćwiczenia.

Program został zaprojektowany dla pacjentów z problemami związanymi z eksploracją wzrokową pola widzenia np. błędy w jednorodnym polu widzenia oraz objaw pomijania. Procedura wykorzystuje wolne, sekwencyjne wyszukiwanie obiektów, które muszą być precyzyjnie zinterpretowane lub zanalizowane.

Program pozwala na ćwiczenie codziennej sytuacji, mianowicie robienia zakupów w dużym sklepie. Wszystkie konieczne w takich okolicznościach czynności są przedstawione bardzo realistycznie. Ćwiczone jest planowanie działania i jego koordynacja oraz pamięć krótkoterminowa (czas między obejrzeniem zawartości wózka na zakupy i prześledzeniem listy zakupów).

W tym ćwiczeniu uwagi - podobnie jak w codziennym życiu - należy obserwować jednocześnie kilka szczegółów. Podobnie jak kierowca, pacjent powinien jak gdyby prowadzić pojazd, regulować prędkość i reagować na rozmaite sygnały "w czasie podróży".

Ćwiczenie dotyczy rozpoznawania twarzy i dopasowywania ich do imion i zawodów. Twarze są przedstawiane z różnych stron. Pacjent ma zdecydować, czy dana twarz była już prezentowana wcześniej. Na wyższych poziomach trudności, pacjent powinien też zapamiętać dodatkową informację słowną dotyczącą osoby (imię, zawód).

Program służy do ćwiczenia wzrokowej rekonstrukcji konkretnych obrazów. Pacjent powinien zapamiętać ze szczegółami prezentowany na ekranie obraz, który zostaje następnie podzielony na kilka części. Zadanie  polega na próbach odtworzenia zapamiętanego obrazu na zasadzie układanki.

Ćwiczenie ma na celu usprawnienie logicznego myślenia (wnioskowania). Pacjent ma za zadanie wstawić prawidłowy element do kolumny symboli, ułożonych według pewnej zasady logicznej.

Program ćwiczy pamięć topograficzną. Podobnie jak w grze pamięciowej pacjent powinien zapamiętać pozycje kart z obrazkami przedmiotów (np. lwa, kwiatka, domu, samochodu, itp.) lub z figurami geometrycznymi. Kiedy karty są ukryte należy przypomnieć sobie, w którym miejscu znajdował się dany obrazek.

Trenowana jest wyobraźnia wzrokowa i przestrzenna w następujących kategoriach: ocena pozycji, oszacowanie kąta, ocena objętości i ocena wielkości ( jedno lub dwuwymiarowa).

Program nastawiony jest na ćwiczenie szybkości i dokładności reagowania - zarówno prostego jak i tzw. wielokrotnego wyboru - na bodźce wzrokowe. Na brzegu ekranu pokazywane są znaki drogowe. Następnie przedstawiony jest klawisz panela systemu RehaCom, który powinien być naciskany przez pacjenta wówczas, gdy znak drogowy pojawia się na środku ekranu. Zatem, ćwiczona jest tu równocześnie uwaga i pamięć.

Celem programu jest poprawa zdolności krótkoterminowego zapamiętywania materiału werbalnego. Prezentowane są krótkie historyjki, a pacjent powinien zapamiętać jak najwięcej szczegółów. W fazie odtwarzania program pyta o te szczegóły.

Ćwiczona jest tu zdolność utrzymywania uwagi przez dłuższy okres, przy ograniczonym czasie reagowania na bodźce. Zadaniem pacjenta jest obserwowanie przesuwających się przedmiotów i wybieranie tych, które różnią się od przedmiotu- wzoru jednym lub kilkoma szczegółami.

Trening umiejętności umiejscawiania obiektów na płaszczyźnie. Zadanie pacjenta polega na odnalezieniu na matrycy takiego jej komponentu (obrazka), który po obróceniu będzie odpowiadał "obrazkowi porównawczemu".

Podobnie jak w programie "Zdolność Wzrokowo-Ruchowa", celem ćwiczeń jest tu reedukacja pacjentów z zaburzeniami funkcji wzrokowo-ruchowej. Na ekranie wyświetlane są: kursor (abstrakcyjny: punkt lub konkretny: motyl) oraz obiekt poruszający się. Zadaniem pacjenta jest przesuwanie przy pomocy dżojstika kursora do wnętrza poruszającego się obiektu.

Program ten nastawiony jest na ćwiczenie zdolności rozpoznawania pojedynczych słów. W tzw. fazie ćwiczenia, pacjentowi przedstawiane są na ekranie słowa. Następnie wiele różnych wyrazów prezentowanych jest w przesuwającym się ciągu. Zadaniem pacjenta jest rozpoznanie tych słów, które były pokazywane w fazie uczenia się.

Program został zaprojektowany dla pacjentów z zaburzoną zdolnością wzrokowej penetracji pola widzenia oraz z zespołem połowiczego zaniedbywania (inaczej: objawy pomijania jednostronnego, niedowidzenie połowiczne i inne).
Pacjent proszony jest o naciskanie prawego lub lewego klawisza, kiedy pojawi się rysunek (np. zwierzę, pojazd, człowiek) po lewej bądź prawej stronie ekranu.

Celem treningu jest poprawa czasu i precyzji reakcji na sygnały akustyczne. Sygnały pochodzą z życia codziennego i są pacjentowi dobrze znane.
Procedura adresowana jest szczególnie dla pacjentów dorosłych ze zdiagnozowanymi zaburzeniami czasu reakcji oraz zaburzeniami rozpoznawania dźwięków. Ponadto procedura treningowa wymaga dużej giętkości umysłowej oraz skoncentrowania uwagi.

Celem treningu jest poprawa zdolności planowania poprzez wzmocnienie funkcji wykonawczych względnie umiejętności ustalania strategii. Plan stanowi trening, w którym stawiane są różne wymagania odnośnie zdolności kognitywnych, zarówno te podstawowe, jak i - dla wyższych poziomów trudności - o dużym stopniu złożoności.